സ്വന്തം മണ്ണിനെയും അതിലൂടെ സ്വന്തം മനസ്സിനെയും മറന്ന മലയാളി.പുഴയും കാറ്റും മഴയും എല്ലാം അവനിന്ന് അലൂസരപ്പെടുതുന്ന പ്രശ്നങ്ങള് മാത്രം. തുലാവര്ഷ രാത്രികളും മകരമഞ്ഞും വൃശ്ചിക പൂനിലാവും ഇടവപ്പാതിയും ഇന്നവന്റെ ഓര്മകലില്പ്പൊലുമില്ല .നാട്ടുപാട്ടുകളും നാടന് വിഭവങ്ങളും അവന്റെ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.അതിനൊന്നും അവന്റെ വളര്ച്ചയുടെ ലൂകത്തു സ്ഥാനമുണ്ടായിരുനില്ല. യേതോ സിനിമയില് പരയുനതുപൂലെ , " ഈ മണ്ണില് ചവുട്ടിയിങ്ങനെ നില്ക്കുക ഇവിടത്തെ കാറ്റും വെയിലും മഴയും ഒക്കെക്കൊന്ടങ്ങനെ നടക്കുക ,അതിനു പുണ്യം ചെയ്യണം" .ആ പുണ്യം നഷ്ടപ്പെടുതിയവനാണ് മലയാളി.അവനിനി ഗൃഹാതുരത്വമുനര്തുന്ന പാട്ടുകള് പാടാം.അല്ല അവന് പാടും.അതുമാത്രമീ ചെയ്യൂ..
No comments:
Post a Comment